Het is 1890, Cato groeit op op landgoed Belvedère aan de Vecht en is altijd in de tuin te vinden. Vastberaden haar dromen te volgen, doet ze een tuinbouwcursus in Parijs en start bij terugkeer haar eigen fruitkwekerij. Not done voor een jongedame van stand in die tijd maar ze zet dapper door als eerste vrouwelijke fruitkweker van Nederland.
In het heden treedt alleenstaande moeder Nicole onbewust in Cato's voetsporen wanneer ze met haar dochtertje op het landgoed komt wonen in een oud boerderijtje, tijdens een verkenning van de omgeving op een mysterieuze, overwoekerde appelboomgaard stuit en langzaam de geheimen van het verleden ontrafelt.
Een verhaal met een duale tijdlijn waarin de historische tijdlijn wordt gedragen door een sterke jonge vrouw die zich staande houdt in een mannenwereld, tegen de stroom in zwemt en haar dromen waar maakt. In het heden een ontwapenende vrouw die ook het nodige heeft meegemaakt, een nieuwe start maakt met haar dochtertje en door een onverwachte vondst in haar nieuwe omgeving een sprankje hoop krijgt, een nieuw doel en een verborgen familiegeschiedenis uitpluist. De schrijfstijl van Karin de Graaff is sfeervol en beeldend. Ze diept de personages mooi uit, geeft het geheel vaart door het mysterie en door heel natuurlijk te switchen tussen de tijdlijnen, met actuele thema's die raken en historische thema's die nog steeds doorwerken. Het kweken van fruit is daarbij een originele insteek, de opzet en werkwijze zorgt dat je de appelbloesem ruikt en de zoete appels bijna kan proeven.
Al met al een meeslepend, sfeervol, intrigerend en hartverwarmend verhaal. Je sluit Caro en Nicole direct in je hart. De duale tijdlijn is tot in de finesse uitgevoerd, de opzet van het plot is boeiend en de setting is werkelijk prachtig. Gedetailleerd en beeldend beschreven kwam de Vechtstreek echt tot leven. De familiegeschiedenis boeit tot het einde, waar de tijdlijnen mooi samenkomen.
⭐⭐⭐⭐⭐
Geen opmerkingen:
Een reactie posten