De introverte Millie heeft haar leven best op orde: Goede baan, twee vrienden en de anonimiteit van de Randstad geeft rust. Maar als haar geliefde collega Gerda plotseling overlijdt, kijkt ze er toch anders naar. Ze wil niet meer in de schaduw staan maar gezien worden. Ze had ooit een bucketlist en dromen die uit moeten komen en dus trekt ze naar haar geboortedorp Boschwei, waar ze een rol bij het Bostheater wil bemachtigen en het hart van haar jeugdliefde Olivier wil veroveren. Alleen maakt de strenge regisseur Bertram dat allemaal wel moeilijk.
Millie had al snel mijn hart gestolen. Haar onzekerheden en emoties zijn zo herkenbaar! Toch probeert ze heel dapper uit haar schulp te kruipen en gaat de uitdaging aan. Dat levert hartverwarmende momenten op, maar ook grappige situaties waarbij het ongemak gewoon voelbaar is. De dynamiek met Bertram en de dorpsbewoners zorgt ervoor dat ze een mooie groei doormaakt, uit de schaduw komt en letterlijk in de spotlights gaat staan. Ook Bertram is een gelaagd personage en laat gaandeweg steeds meer van zichzelf zien. Zo wordt luchtige humor mooi afgewisseld met emotionele diepgang.
Het was ontzettend interessant om te lezen over een theaterproductie en wat er allemaal bij komt kijken van auditie tot voorstelling. Dit kijkje achter de schermen geeft het verhaal een extra dimensie. Sowieso was de setting echt heerlijk. De dorpse sfeer van Boschwei en de hartverwarmende bewoners zorgen ervoor dat je er zelf zou willen wonen, zo beeldend en inlevend heeft Anne West het beschreven.
Al met al is Tot jij mij zag een hartverwarmende feelgood, vlot, beeldend en humoristisch geschreven, met emotionele diepgang door herkenbare personages die in je hart kruipen en thema's die je raken. Een prachtig verhaal over de moed bij elkaar rapen en ervoor gaan.
⭐⭐⭐⭐⭐
Geen opmerkingen:
Een reactie posten