Samen met de altijd gezellige leesclub van @ilonaslevenbijls van @lsuitgeverij lazen wij het prachtige 'De stilte voor de storm' van Clare Leslie Hall. We lazen eerder samen 'Als scheuren in de aarde' en toen waren de meningen ook verdeeld. Het ging dan meer om hetgeen de personages doen of laten en niet zozeer of het goed geschreven was, want daar waren we unaniem over. 'De stilte voor de storm' is vergelijkbaar met 'Als scheuren in de aarde', maar misschien wel beter. Persoonlijk vond ik de psychische dingen moeilijk om te lezen en had ik meer nodig aan het einde. Na de leesclubbespreking (heerlijke discussies gehad!) en nog een nachtje laten sudderen is het allemaal wat beter geland. Wat rest zijn complimenten voor een goed geschreven, intens meeslepend en emotioneel verhaal wat me nog lang bij zal blijven. Ik ben Ilona, LS en de leesclub dan ook dankbaar dat ik dit pareltje weer samen met hen mocht ontdekken.
"Als je stilzwijgen in je leven toelaat, als je een geheim bewaart, en niet alleen bewaart maar ook diep weggestopt zoals ik, met beide handen onderdrukt, dan voed je ook de schaamte die er omheen hangt. En schaamte is dodelijk. Het legt je het zwijgen op, het verstikt je onuitspreekbare waarheid en bouwt een muur van verborgen woede om je heen. En dat is dan je leven."
We volgen Catherine en Lucian vanuit een duaal perspectief in 3 tijdslijnen: Als jonge studenten tijdens hun romance 15 jaar geleden, tijdens hun nieuwe ontmoeting 4 maanden geleden en in het heden, waarin Catherine na een traumatische gebeurtenis letterlijk vast zit en niet meer praat. Volgens de artsen kan ze daar alleen uitkomen als ze haar verleden onder ogen ziet, dus zij herbeleeft alles, we zitten voornamelijk in haar hoofd. Lucian was Catherine's grote liefde, maar toch verliet ze hem zonder een woord. Ze trouwde met Sam en kreeg 2 kinderen. Wanneer ze elkaar 15 jaar later weer zien, komt alles terug. Lucian wil antwoorden, maar kan hij de waarheid wel aan?
Door de wisselingen in perspectief en tijd wordt de spanning goed opgebouwd. Hall is meesterlijk in het doseren van informatie, waardoor elk antwoord voor nieuwe vragen zorgt en je blijft lezen. Je wordt als het ware het verhaal ingezogen door haar meeslepende schrijfstijl met prachtige zinnen. Sommige dingen zijn wel snel duidelijk, zeker wanneer je haar vorige boek hebt gelezen. De opbouw, de sociale verschillen tussen de personages en de setting zijn vergelijkbaar. Toch weet ze te verrassen. Het gaat ook niet zozeer om een verrassende uitkomst of plottwists: Het gaat vooral om: Hoe is het zo gekomen? De personages zijn sterk en gelaagd, ieder met eigen fouten en rauwe, begrijpelijke emoties. Het psychologische aspect in het heden is aangrijpend en perfect uitgewerkt. Met elk hoofdstuk kom je dichter bij het onvermijdelijke en dat breekt je hart.
Al met al een meeslepend, emotioneel en intens verhaal over liefde, schuldgevoel, trauma en de moed om het te verwerken.
⭐⭐⭐⭐⭐
Geen opmerkingen:
Een reactie posten