Het is meer dan 13 jaar geleden dat 'Het licht van de zee', het debuut van M.L.Stedman, mijn hart in stukjes brak. Dit meeslepende en emotioneel geladen familiedrama raakte me diep en is me altijd bijgebleven. Het werd een internationale bestseller en ook de verfilming kreeg wereldwijd succes. Toen LS uitgeverij haar nieuwe boek 'Een leven zo ver' aankondigde, wederom vertaald door Annemarie Lodewijk, en een live leesclub organiseerde met exclusieve vooruitleesexemplaren, moest ik daar bij zijn!
De Australische Stedman, tegenwoordig woonachtig in Londen, werkte 15 jaar aan 'Een leven zo ver' en dat merk je. De vuistdikke roman neemt ons mee naar West-Australië, 1958, waar de levens van de familie MacBride door een noodlottig ongeluk verwoest worden. Vader en broer komen om, Matthew overleeft ternauwernood en keert na lange revalideren terug bij zijn moeder en zus. Dan slaat het noodlot weer toe. Wat volgt is een diepgaande verkenning van schuldgevoelens, de invloed van trauma, geheimen en de druk van een kleine, afgelegen gemeenschap in de jaren '50 terwijl we Matthew decennialang volgen en steeds meer deelgenoot worden van de banden die hem binden. Wat doe je om te houden wat je lief is als je al zoveel verloren hebt? Dat is een van de morele dilemma's die Stedman onderzoekt. Moet de waarheid altijd uitkomen of mag je geheimen ook begraven om mensen te beschermen? Sommige keuzes zijn niet altijd juist, maar kon het wel anders? De kracht van dit verhaal is dat Stedman dilemma's voorlegt zonder oordeel en steeds wat meer informatie geeft waardoor je er over na moet denken. Matthew en zijn familie zijn sterk uitgewerkt met herkenbare emoties en psychologische lagen. Ook bijpersonages zijn beeldend neergezet, zo is al snel duidelijk dat ieder huisje zijn kruisje heeft en er meer geheimen bewaard worden. Iedereen vecht om staande te blijven in de meedogenloze outback. Menselijke veerkracht is dan ook een groot thema. De wanhopige uitgestrektheid van alleen al de schapenboerderij van de MacBrides weerspiegelt hun identiteit zo zeer dat het wel een extra personage lijkt. Door de melancholische, beeldende schrijfstijl zie je de omgeving niet alleen voor je, je bént daar, je voelt en beleeft alles intens. De emoties komen diep binnen. Je wordt een verhaal in gezogen wat je niet meer loslaat..
Al met al is 'Een leven zo ver' een prachtig, meeslepend en hartverscheurend tragisch verhaal over veerkracht, tijd, en wat men doet om te behouden wat er nog is in tijden van groot verlies. Over dit boek raak je niet uitgesproken, het zal me nog lang bijblijven.
⭐⭐⭐⭐⭐
Geen opmerkingen:
Een reactie posten